Z uwagi na fakt, iż największym wrogiem kawy jest wilgoć, dopiero tuż przed wyeksportowaniem usuwa się z nasion pergaminowe łupinki. Wykonuje się to za pomocą maszyn zwanych łuszczarkami.
Następnie ziarenka są poddawane polerowaniu, by usunąć zbędne fragmenty osłonek.
Ostatnim etapem jest segregowanie ziaren według rozmiarów oraz ciężkości. Zakłada się iż, im większe ziarna tym kawa jest lepsza. Wielkość ziaren wyraża się w skali od 10 do 20. Niektóre kraje (np. Kenia) stosują własne oznaczenia stanowiące o jakości ziarna kawowego.
Producent kawy sprzedaje ziarna kawowe nie poddane procesowi prażenia czyli palenia. W procesie palenia uzyskuje swój właściwy aromat oraz smak. Skrobia przechodzi w cukry proste. Następnie białka rozkładane są na peptydy, które pojawiają się na powierzchni ziaren w postaci oleistej, stąd charakterystyczna szklista otoczka. Niefachowe palenie może zniszczyć kawę. Znaczącą rolę odgrywa czas prażenia oraz temperatura. W stosunku do niektórych gatunków kaw nie pasują wszystkie stopnie palenia.
