W okresie panowania dynastii Tang (618-907 n.e.), nazywanym często "złotym wiekiem" herbaty, jej rola uległa zmianie. Poza właściwościami leku wzmacniającego zaczęto ją pić dla walorów smakowych, a także jej ożywczych właściwości. Już wtedy korzystano z dobrodziejstw herbaty Pu-erh. Początkowo dostępna była ona jedynie dla samego cesarza, bowiem przygotowywano ją przez nadwornych lekarzy, aby leczyć swoich władców. Pod groźbą ostrej kary, zwykły obywatel nie mógł nawet posmakować tego eliksiru. Herbatę Pu-erh produkuje się w chińskiej prowincji Yunnan, w pobliżu miejscowości Puer od ok. 2000 lat. Ciekawostką jest istnienie w okolicy góry Liuchasan prastarego drzewa qingmao, nazywanego "królem drzew herbacianych". Do dzisiaj z liści tego drzewa powstają czerwone herbaty najlepszej jakości.
Według starodawnych prawideł opowiadających o jej powstaniu herbata ta była przechowywana w grocie, która została zalana wskutek powodzi. Jednakże ubodzy rolnicy nie wyrzucili jej, a z czasem przekonali się o jej nieocenionych walorach zdrowotnych.
Tradycyjny sposób przetwarzania czerwonej herbaty Pu-erh od samego początku był objęty wielką tajemnicą, której zdradę można było odkupić jedynie własną śmiercią. Do jej produkcji wykorzystuje się duże mięsiste liście Camellii sinensis. Jest to o tyle ważne, iż w prowincji Yunnan, gdzie „wiosna bywa cztery razy w roku” panują idealne warunki dla rozwoju herbacianej rośliny. Powietrze jest ciepłe, łagodne oraz wilgotne. W przypadku herbaty Pu-erh prawidłowe jest porównanie jej do wina, ponieważ im starsza tym zdrowsza i cenniejsza. Im dłużej leżakuje tym właściwości te przebierają na sile. Jest to związane z wytwarzaniem się związków flawonoidowych, dzięki którym następuje uszczelnienie oraz wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych. Są one także pomocne w leczeniu miażdżycy oraz hemoroidów.Na tle innych gatunków herbat wyróżnia się on specyficznym bordowo-miedzianym naparem o ziemistym posmaku oraz bogactwem dobroczynnych właściwości zdrowotnych. W dostępnych publikacjach w stosunku do herbaty Pu-erh stosuje się określenie: „herbata cesarska” lub pospoliciej „morderca (pogromca)tłuszczu”. 
