@fiveoclock_eu

Tajwan

Początki herbaty na Tajwanie związane są z powstaniem Holenderskiej Kampanii Wschodnioindyjskiej. Założono ją w 1602 roku i to jej przyznano monopol na wszelkie formy handlu od Przylądka Dobrej Nadziei do Cieśniny Magellana. Tajwan zyskał uznanie wśród europejczyków od 1952 roku, kiedy to został on odkryty przez portugalskich badaczy i potocznie nazwany Formosą. Szybko dostrzeżono w Tajwanie opłacalne źródło produktów, takich jak: skóry jelenia, cukru czy ryżu. Region ten stanowił dobrą bazę dla handlu z Chinami i Japonią. Na podstawie odnotowanej noty Gubernatora Komitetu  Herbacianego możemy znaleźć pierwszą zmiankę o rosnącym dziko drzewie herbacianym w 1645 roku.

Holendrzy zostali wygnani z Tajwanu w 1662 roku , ale dopiero w 1683 roku przeszedł on pod chińską kontrolę, były to wówczas czasy panowania dynastii Ting. Pozycja tego rejonu była spora i budziła wielkie obawy, z tego powodu chińska migracja do Tajwanu była surowo zakazana. Mimo licznych ograniczeń ludność chińska stopniowo osiedlała się na zakazanym rejonie. Zwyczajowo byli to samotni mężczyźni, którzy zakładali swoje rodziny i osiedlali się na stałe.

Większy rozwój herbaciany można było zaobserwować dopiero na początku XIX wieku. Ogromną rolę odegrał Szkot John Dodd, który dostrzegł wielki potencjał w tym regionie. Jego pomoc w krzewieniu herbacianego wzrostu związana była z kredytami, jakie oferował rolnikom na rozpoczęcie upraw. Stopniowo produkcja się zwiększała, a poszczególni plantatorzy zdobywali coraz większe uznanie na rynku herbacianym. Ważnym przedsięwzięciem było powstanie 1926 roku Tajwańskiego Instytutu, którego celem było badanie metod rolniczych oraz rozwój  nowych odmian herbaty specjalnie dostosowanych do Tajwanu.

 

© Copyright by Five o'clock 2012 - 2017

Realizacja: RED Agencja Interaktywna Wrocław