@fiveoclock_eu

Chiny

Chińczycy jako pierwsi zapoczątkowali herbaciane misterium, zauważając zdrowotne aspekty picia herbaty, z czasem poza walorami leczniczymi docenili nietuzinkowy smak i aromat, wzbogacając go o różne dodatki. Pierwsze wzmianki o roślinie herbacianej pojawiły się na przełomie III i IV wieku n.e., za sprawą chińskiego lekarza, który zalecił podanie jej jako leku wzmacniającego. W dziejach chińskiej herbaty w zależności od epoki i szkoły można wyodrębnić trzy okresy: herbaty kowanej, ubijanej oraz parzonej.

Wiek IV I V n.e. okazał się okresem gwałtownego wzrostu popularności herbaty. Na uwagę zasługiwały szybko powstające plantacje położone w Chinach, w rejonie doliny Jangcy. W tym okresie liście herbaty były gotowane na parze, rozdrabniane w moździerzu, a następnie formułowane w baryłkę. Do takiej postaci herbaty dodawano różne dodatki: ryż, imbir, sól, skórkę pomarańczową a nawet cebulę. Ta forma parzenia była stosowana do niedawna przez Tybetańczyków, a także niektóre plemiona mongolskie oraz w Syberii i Rosji. Zagęszczano ją i traktowano jak posiłek. Niedługo potem po raz pierwszy herbatę ofiarowano w darze cesarzom.  Stała się w Chinach napojem powszechnym. Obecna była w tawernach, jadłodajniach, składnicach win. Na podstawie istniejących zapisów wiadomo, że Chińczycy używali  jej w handlu wymiennym z Turkami.  

W okresie panowania dynastii Tang (618-907 n.e.), nazywanym często „złotym wiekiem herbaty” , jej rola uległa zmianie. Przygotowywanie, a także podawanie herbaty stało się prawdziwym ceremoniałem, gdzie zarówno uprawa jak i samo przetworzenie liści podlegało kontroli i surowym regułom. Wykształciły się zasady określające odpowiedni okres zbierania plonów i całego jego przebiegu, począwszy od instrukcji postępowania ze świeżo zebranymi liśćmi. W tej epoce widoczny był wzrost zainteresowania herbatą do tego stopnia, iż grupa kupców zamówiła u poety Lu Yu pierwszą książkę, podejmującą to zagadnienie. Chińczyk ten opracował Cha Chang znane pod nazwą Klasyka herbaty lub Święta Księga Herbaty, w której opisane są wszystkie aspekty herbacianego misterium od pochodzenia poprzez charakterystykę, jej odmiany ceremonię parzenia, walory zdrowotne, a nawet opis cech okolicznych wód. Lu Yu do dzisiaj bywa przedstawiany w chińskich i francuskich restauracjach, jako postać przyodziana w białą szatę, trzymająca w dłoniach miseczkę herbaty, z książką leżącą obok. Wizerunek ten znajdował się zwykle nad wejściem do restauracji.  To górowanie postaci poety nad wszystkimi gośćmi i rzeczami znajdującymi się wewnątrz symbolizowało pozycję, jaką herbata zajmowała w Chinach.

Pod koniec VIII wieku powstaje utwór Pieśni herbaty będący inspirowany taoizmem wyróżnia uwielbienie spożycia herbaty. Jego autorem był Lu Tung. Literat ten, łączył z wielkim zapałem niezwykłą sztukę parzenia herbaty z sztuką poetycką otrzymując przydomek: „zwariowany na punkcie herbaty”. Widoczny wzrost znaczenia pozycji herbaty związany był również z wynalezieniem porcelany. Za czasów dynastii Tang listki po zerwaniu poddawane były działaniu pary wodnej, następnie rozdrabniane i ucierane na drobną papkę, do której dodawano sok śliwkowy, służący za naturalny klej do połączenia tych dwóch składników. Tak przygotowaną mieszankę kształtowano w specjalnych formach, które ściskano i prasowano w kostki.  Cegiełkę pieczono bądź wypalano, by pozbawić ją wilgoci.  Chcąc przygotować filiżankę herbaty, każdą z tych kostek rozgrzewano w ogniu do momentu jej zmiękczenia, by ją można było rozbić na miał, który następnie gotowano.

Następcy dynastii Tang – władcy z dynastii Song (960-1297 n.e.), stworzyli jeszcze bardziej rozwinięty ceremoniał parzenia herbaty, której przygotowanie zbliżyło się do perfekcji.  Wtedy właśnie popularnym powiedzeniem stają się słowa chińskiego Filozofa z ówczesnej epoko: „Są trzy rzeczy na tym świecie pożałowania godne: psucie młodzieży przez niewłaściwe wychowywanie, profanacja obrazów przez ordynarne gapiostwo i zmarnowanie dobrej herbaty przez nie umiejętne obchodzenie się z nią”.

Kolejna dynastia panująca w Chinach to Ming (1368-1644 n.e.). Za jej rządów produkowano wyłącznie herbatę zieloną. W odróżnieniu od innych epok herbaty nie paczkowano już w kostki, miała postać luźnych liści, które następnie poddawane były obróbce termicznej i suszeniu. Niestety nie zapewniało to zachowania odpowiedniego aromatu. Dopiero w miarę rozwoju handlu zwrócono uwagę na odpowiedni sposób transportowania, gwarantujący trwałość aromatu podczas dalekich wypraw. Właściciele plantacji chcąc zwiększyć swoje dochody wprowadzili na rynek dwa nowe rodzaje herbaty. W tym okresie odkryto, iż liście można zakonserwować za sprawą fermentacji na wolnym powietrzu do momentu, aż zmienią ubarwienie na rdzawo brązowe, przerywając ów proce metodą opalania czy opieka.

Polecane produkty:

CHINA BLACK GOLDEN MONKEY

Czarna herbata pochodząca z prowincji Fujian w Chinach

39,00 zł

do koszyka
ikona statusu

GOLDEN YUNNAN

Wyjątkowa czarna chińska herbata

19,50 zł

do koszyka

CHINA OOLONG MILKY

Zielona aromatyzowana herbata oolong pochodząca z regionu Anxi.

39,00 zł

do koszyka
ikona statusu

CHINA JASMINE CONGOU

Idealna propozycja dla wielbicieli chińskiej zielonej herbaty

23,00 zł

do koszyka

JASMINE CHUNG HAO

Wysokiej klasy orzeźwiająca zielona herbata wsparta jaśminem

28,00 zł

chwilowy brak

GUNPOWDER TEMPLE OF HEAVEN

Jedna z najbardziej znanych zielonych, chińskich herbat

19,00 zł

do koszyka

CHINA SNOW BUDS

Wspaniała zielona, chińska herbata o świeżym smaku i owocowo-winnej nucie

39,00 zł

do koszyka

WHITE MONKEY PEKOE

Zielona herbata, która rośnie wzdłuż zboczy gór Taimu w chińskiej prowincji Fujian.

57,50 zł

do koszyka

© Copyright by Five o'clock 2012 - 2017

Realizacja: RED Agencja Interaktywna Wrocław